galeriegevaert

2 May 2017
Yves Obyn laureaat 'Prijs voor Kunstambachten Provincie West-Vlaanderen 2017'



Yves Obyn en Peter Vermandere zijn de twee laureaten van de ‘Vierjaarlijkse Prijs voor Kunstambachten van de Provincie West-Vlaanderen’. Yves Obyn deed mee met vijf conceptuele en functionele interieurobjecten, Peter Vermandere met een reeks van zeven broches uit zijn collectie ‘Back from Bengel’. De Prijs was bestemd voor alle hedendaagse uitdrukkingsvormen binnen de kunstambachten: keramiek, glas, textiel, papier enz. Typerend voor kunstambachten is dat het gaat om eenmalige creaties, niet gecreëerd om als serieproduct te worden vermenigvuldigd of voor industriële productie. Het werk van Yves Obyn flirt vaak met de grens tussen kunst, installaties en kunstambacht, wat ervoor zorgt dat zijn werk een extra aantrekkingskracht heeft. In totaal dienden 93 kunstenaars een dossier in. Zo werden maar liefst 614 werken aan de jury voorgelegd.

De jury was samengesteld uit Cathérine Biasino (textielontwerper), Leen Creve (journalist), Inge Vranken (Senior Product Manager Design van Flanders Dc), David Huycke (edelsmid en professor PXL-MAD en UHasselt) en Roel Rijssenbeek (art director van Design September Brussel).

Er komt een tentoonstelling met de bekroonde werken. Werk van Yves Obyn wordt ook gepresenteerd bij Galerie Gevaert op de tentoonstelling Re-visiting vanaf 24 september.



21 April 2017
Re-opening



(EN below)
Op 25 september her-openen we met een nieuwe tentoonstelling. De overgang van verleden naar toekomst. Artiesten die de galerij reeds vulden met hun werk, en zij die we willen laten zien.

September 25th will be re-opening day. We present you the past and the future. Artists who allready showed their work in Galerie Gevaert in combination with new colaborations.



19 April 2017
Dave Snyder: Art is not Design



Design in the most classic sense is a potent business strategy, says Firstborn executive creative director Dave Snyder. Here's how he and his team help brands like Pepsi, Mountain Dew, and Jet.com reposition themselves through good business solutions that are equally beautiful.
Some designers wax poetic about how design is intrinsically inseparable from art and some even will go as far as calling themselves artists. Not Firstborn executive creative director Dave Snyder. Snyder has never believed that art is part of design. For him, the moment you bring in someone else’s interests—like a brand’s!—it becomes design, not art. Maybe the sacrilegious sentiments stem from the fact that he studied marketing and advertising way back in school. “If I had gone to school for design, I don’t think it would have worked,” he says of his career. “I really needed to learn the business side of things first and then later on in my career discover true graphic design “gurus.”

read more on 99u

30 March 2017
Turner Prize Embraces Diversity by Lifting Under-50 Age Rule


Installation view of Helen Marten’s exhibition at the Turner Prize 2016. Courtesy Joe Humphrys ©Tate Photography.

The Turner Prize has changed its rules to accommodate artists of all ages—a major decision that indicates a shift in what exactly defines an emerging artist. The previous regulation that limited the award to artists under 50 had been in place since 1991. In recent years, however, the art world has seemed to depart from associating the term “emerging” with youth, with many artists seeing large-scale success later in life.
read more on Artnet

23 February 2017
Moving Flying objects



(EN below)
Vandaag werd dit imposante werk van Rens uit de galerij verhuisd. Het gaat terug naar het atelier van Rens, dat tevens ook open staat voor publiek.

Today this beautiful piece of Roland Rens was moved out of the gallery, to go back to Rens' studio.



15 March, 2015
Who Are the 25 Most Expensive Middle Eastern Artists at Auction?


Farhad Moshiri, The Thinker (2011). Photo: Courtesy Galerie Thaddaeus Ropac.

If the Middle East’s profile in the art world is any indicator, there is reason for hope (see Are Islam and Contemporary Art Incompatible? I Went to Saudi Arabia To Find Out): since 2011, the sale of fine art by Middle Eastern artists has topped $399 million. True, within the larger global context, the public auction market of Middle Eastern Fine Art remains relatively small, representing less than one percent of the fine art auction market by value since 2011. However, with auction powerhouses Christie’s and Sotheby’s entering the regional market beginning in 2006, we saw a significant increase in sales over the past decade of artworks by Middle Eastern artists (see Most Famous Middle Eastern Painting to be Sold at Christie’s). In 2014 the sales value was nearly eight times’ what it was in 2004. According to auction results reported to artnet, the highest-selling year for art by Middle Eastern artists was 2010, when sales soared to more than $139 million. Who are the top artists in this market right now? artnet News was determined to find out.
read more on Artnet

19 September 2014
Confrontaties opbouw







30 May 2004
Kunstgalerij als seismograaf van de architecturale cultuur



Langs de baan Brugge-Kortrijk staat sinds vorig jaar een opmerkelijk ge­bouw. Het biedt onderdak aan een nieuwe galerij - Galerie Gevaert - met het werk van interessante Vlaamse kunstenaars. Dit nieuwe gebouw is een bevestiging van de ambitie en gedrevenheid van de familie Gevaert. Men mag verwachten dat de architectuur deze ambities ondersteunt. De laatste decennia zijn er alvast veel nieuwe galerijen en concertgebouwen gebouwd. Dit leidde veelal tot boeiende gebouwen. Niet toevallig, want “nieuwe musea, schouwburgen en galerijen zijn vandaag gewoon architecturaal de meest interessante gebouwen”, en trekken nu eenmaal “de meest getalenteerde en vernieuwende architecten” aan. In veel publicaties poneert men zelfs dat (musea en) kunstgalerijen “seismografen zijn van de architecturale cultuur”. Ze vormen niet enkel het geprivilegieerde speelveld van de hedendaagse ontwikkelingen van de architectuur, ze vormen de pure uitdrukking van de architecturale avant-garde. Musea en galerijen behoren vandaag ongetwijfeld tot de grootste en meest prestigieuze bouwopdrachten, maar zijn ze daarom ook een hot item in het actuele architectuurdiscours? Proportioneel gaat er nog steeds veel meer ontwerp- en denkenergie naar het traditionele woonprogramma, alsook naar programma’s als de shopping-mall en het kantoor- en bedrijfsgebouw.

Architectuur voor de kunst ?

Het klassieke verwijt – en dan vooral aan het adres van de architectuur van de galerijen/musea voor moderne en hedendaagse kunst – is dat ze te veel met zichzelf bezig is, en daardoor de kunst in verdrukking brengt. De kunst komt daaronder te lijden. Terwijl de principiële taak van het museum/de galerij nu eenmaal bestaat in het fijn ‘beaderen’ van het landschap van de beeldende kunsten en in het tonen van kunstwerken ‘in een omgeving waar ruimte, licht en atmosferische condities ideaal zijn’. Daarom lijkt het evident dat men ruimten moet bouwen, niet voor zichzelf, maar ‘voor de kunst’. Dit is een delicate operatie. De galerij is immers geen vanzelfsprekende plaats voor de kunst. Het is een artificiële operatie die op de kunst wordt uitgevoerd. De kunst is in de galerij niet uit zichzelf ‘publiek’, ze wordt er publiek gemaakt. De galerij is fundamenteel een bewerking op de kunst, net zoals tentoonstellingen, boeken, tijdschriften, films of postkaarten dat zijn. Het kan dan ook nooit de enige en misschien ook nooit de ideale plaats voor kunstwerken zijn, maar slechts één mogelijk, zij het zeer belangrijk “contactvlak tussen de kunst is en de omgeving”. Voor deze handeling vormt de architectuur een belangrijke partner. De architectuur doet in de galerij immers meer dan enkel een ideale fysieke drager creëren. De architectuur materialiseert en betekent net de grenzen van die ruimte waarbinnen de operatie van het publieke kan worden uitgevoerd. Met de architectuur wordt gesteld waar de buitenwereld eindigt, en de galerij begint. De architect bakent ruimte af, om op die manier tegelijkertijd ruimte vrij te maken. Of zoals Geert Bekaert het ooit stelde, “de architectuur moet zich niet om het kunstwerk bemoeien, maar om zichzelf. Pas dan ontstaat er een kans voor het kunstwerk om zich in die architectuur te ontplooien, om met die ‘persoonlijke’ architectuur een ‘persoonlijke’ relatie aan te gaan”.

De mythe van de galerij

De galerij is getransformeerd tot een plek waar de beeldende actualiteit het hoge woord voert. Niet de collectie vormt nog de aantrekkingskracht van een museum, maar de wisselingen in het tentoonstellingsprogramma. Het is niet een statistische bewaarplaats van het verleden, maar een dynamische werkplek van het heden. De architectuur ziet zich verplicht na te denken over de galerijruimte in termen van tijdelijkheid en inwisselbaarheid. De galerij als programma staat immers voor de flexibele werking van een tentoonstellingsmachine, van een plek waar “het langzame boetseren van het geheugen van de geschiedenis plaats heeft gemaakt voor de snelle omlooptijd van de voortdurend wisselende tentoonstellingen”. Met de galerij wordt de programmatorische flexibiliteit van een ‘instituut’ geïdentificeerd met de ruimtelijke flexibiliteit van een gebouw. De flexibiliteit die aan het programma van de galerij wordt toegedicht, schuilt dan ook niet in een te veralgemenen specifiek ruimtelijk karakter, maar in het feit dat de ruimte fundamenteel inwisselbaar is.

Het primaat van de galerij als gebouw
De architectuur kan geen algemeen geldende modellen – typologieën – bedenken voor het enorme assortiment van kunstprogramma’s. De problemen en uitdagingen die de galerij stelt, kunnen iet enkel met architectuur, noch aan de hand van nieuwe ruimtelijke ‘modellen’ aangepakt worden. De verhouding van het programma van de galerij tot haar architectuur toont immers vaak aan dat het ontbreken van een rechtstreeks voor het programma ontworpen gebouw ruimtelijk en architecturaal veel interessanter is. Dit houdt geen pleidooi in voor non-architectuur, maar voor vrijheid en uitdaging. Gebouwen moeten niet ‘voor de galerij’ gedacht worden, maar moeten ‘persoonlijk’ zijn. Want ideale of slaafse architectuur – zowel op maat als neutraal – is een zinsbegoocheling, en vooral een verschrikking. De architectuur zit niet enkel in het gebouw, ze behelst meer. Ze is een wijze waarop een galerij van het gebouw bezit kan nemen. Men kan geen gebouwen, laat staan galerijen of musea, maken voor de kunst. Men heeft dus niet enkel belangrijke architectuur nodig, maar vooral goed werkende (musea) en galerijen.

De architectuur toegepast : “Schijnbaar Voyeurisme”
In een wereld waarin het media-aanbod en de stroom van suggestieve beelden als een dagdagelijks vergrijp worden beschouwd, is alles al gezien, aanschouwd, beleefd en verbeeld. In de alomtegenwoordige leegheid van de openbare ruimte is er geen plaats meer voor afstand en stilte. Er wordt geknipperd, geflasht, de beelden dansen als een fraai kleurenspel voor de toeschouwer die allang geen toeschouwer of belever is. Toeschouwers kunnen zelf niet meer bepalen of zij de zichtbare werkelijkheid van beelden laten imploderen en verteren naar het eigen gevoel en zinsbeleving of niet. De toeschouwers worden geconfronteerd met beelden die niet onthullen wat ze op het eerste gezicht lijken te zijn. Het kijken wordt hier opnieuw een ontdekken van een schuilgaande individuele visie op de dingen. De galerij is hiertoe een uitstekende oefenplaats.

Luc Martens

2017

Yves Obyn Prijs voor Kunstambachten 2017
Re-opening
Dave Snyder: Art is not Design (99U)
Turner Prize lifts under-50 age rule (Artnet)
Moving Flying Objects

2015

The most expensive Middle Eastern artists at auction (Artnet)

2014

Opbouw Confrontaties

2004

Kunstgalerij als seismograaf van de architecturale cultuur
ALL // Adriano Piu / Alice Vanderschoot / An Mommaerts / Atelier Haute Cuisine / Bertrand Vanden Elsacker / Edith Ronse / Elise Vandeplancke / Eva De Smet / Francine Van Mieghem / Fred Bervoets / Hasan Saygin / Hendrik Van Walleghem / Henk Visch / Hubert Sierens / Isidoor Goddeeris / Jean Bilquin / Jean Claeys / Joelle Dubois / Joke Derycke / Joost Gevaert / Julie Lesenne / Kris Vercruysse / Lieven D'Haese / Luca Beel / Lukas Verstraete / Matthias Nuytten / Max Dreezen / Merel Cremers / Merel Vande Casteele / Myriam Eykens / Rik Slabbinck / Robin Vermeersch / Roland Rens / Thomas Ackermann / Tinus Vermeersch / Veerle Beckers / Wivina Ockier / Yaacov Agam / Yves Obyn